Mijn laatste bericht is gewoontegetrouw al veel langer geleden dan ik eigenlijk had bedoeld, maar dit keer heb ik écht meerdere goede redenen (en een aantal rotsmoesjes). Toen ik vorig jaar augustus op het randje van een terugval balanceerde, moest ik een keuze maken. Ik wist namelijk dat ik prima langere tijd zo kon door … Lees verder Exit strategie
Terugblik – 7½ december 2019
Foto ©vivelisa - weg langs Dennenoord, Zuidlaren 5 december 2019 kwam ik samen met Sinterklaas aan in Dennenoord, Zuidlaren.* Het begin van een veel langerdangedacht proces om te herstellen van anorexia. Nu het een jaar geleden is, komt er veel terug van die periode. Tijd om het een plek te geven. Net als de meeste … Lees verder Terugblik – 7½ december 2019
Calling bullshit on myself… Laat. Het. Los.
Onverhoopt toch alweer veel meer maanden verder dan gepland, en dit keer ook veel meer kilo's. Superkorte samenvatting van deze blog - het gaat erg goed met mij. Het is een ingewikkeld gevecht, maar ik win. Vooral door los te laten. Ik word op meerdere manieren begeleid in mijn ambulante traject, en ook al zijn … Lees verder Calling bullshit on myself… Laat. Het. Los.
Summer 2020: stuck – “quasi-recovery”
Het is alweer een tijd terug dat ik schreef over hoe fijn warme zomerzon is, als je het door te laag lichaamsgewicht snel koud hebt. Ik zou de zomer gebruiken om een winterjas te kweken. Dat is me niet gelukt, althans niet tijdens de zomer(vakantie). De reden dat ik het pas nu kan opschrijven is … Lees verder Summer 2020: stuck – “quasi-recovery”
Zonnebloem
foto: Theo Crazzolara, via Flickr Vorig jaar rond deze tijd zat ik twee weken in Leiden om les te geven aan een summerschool die daar jaarlijks (maar dit jaar niet) gegeven wordt. Een geweldige kans om me even volledig en ongestoord onder te kunnen dompelen in taalkunde. Het was die week dat het ruim boven … Lees verder Zonnebloem
Kroonjaar
kroon [hoofdsieraad van vorsten] {crone, croon [krans, kroon] 1201-1225} nevenvorm van kruin < latijn corona [krans] (vgl. corona). Voor de uitdrukking dat spant de kroon [dat overtreft alles] vgl. middelnederlands enen crone spannen [iem. de zegekrans opzetten]. 2020: Corona-jaar. Het jaar dat ik 40 werd. Dit kon ik geruisloos doen, want die dag (12 maart) werd het land platgelegd. Ik had gelukkig ook geen feestje gepland, maar we … Lees verder Kroonjaar
Geen plaats voor mij
Het heeft een eeuwigheid (ok, toch meer dan twee weken) geduurd voor ik dit bericht af had. Het was geen makkelijk stuk voor me om te schrijven, omdat ik mijn woorden goed moet kiezen waar het mijn werk/loopbaan betreft. Daarnaast koos ik na lang twijfelen toch maar voor de billen-bloot variant van dit verhaal. Voor … Lees verder Geen plaats voor mij
Thuis
Maandag 3 februari - nu ruim een week geleden, op de verjaardag van mijn zoontje - kwam er dan eindelijk een einde aan mijn verblijf in de kliniek. Het lijkt ondertussen een ander leven, en veel langer geleden. De laatste week daar is me best zwaar gevallen. Om de sondevoeding en bijvoeding af te bouwen … Lees verder Thuis
Vrij van sonde
Vrijdag 31 januari, 21:55. Even checken, heb ik niks aan wat ik niet óók straks in bed aan wil hebben? Want zodra de sonde weer aangesloten is, kan ik niks meer over mijn hoofd aan- of uittrekken. Niet fijn om nog een te dikke trui aan te hebben, of een keyfob om mijn nek te … Lees verder Vrij van sonde
Food, glorious food…!
Vorige week begon met een pittig weekend, maar dit bleek de aanloop naar een omslagpunt waar ik eigenlijk al heel lang op hoopte. Het trage aankomen, me fysiek en geestelijk toch nog zo schrikbarend slecht voelen steeds - ik heb me regelmatig afgevraagd of ik begin februari wel sterk genoeg zou zijn om mijn leven … Lees verder Food, glorious food…!
Het begint met één hapje – take 2
De korte versie van deze post: ik heb net een ongelooflijk lekkere boterham met margarine en appelstroop op. Op 20/10, vandaag precies drie maanden geleden, nam ik mijn eerste hapje richting herstel. Een boterham met boter, in plaats van 'n droog crackertje of alleen koffie bij het ontbijt. 20/10 was geen toevallig gekozen datum, het … Lees verder Het begint met één hapje – take 2
Zwart gat
Vorige week zat ik opnieuw op een plateau met mijn gewicht, waarna ik weer een beetje was aangekomen (maar eigenlijk niet als verwacht). Domper, want ik wil van de sonde af en naar huis. En gewoon eten. Waarom eet ik nu dan niet "gewoon"? Omdat ik sneller aankom van direct opneembare, vloeibare medische voeding dan … Lees verder Zwart gat
De verdachte
Januari vordert al flink en mijn lijf wil nog steeds niet zo meegroeien als gewenst - de 3000kcal, m'n uitgestelde ommetje en verdere bestaan tussen schildertafeltje en bed ten spijt. Afgelopen dinsdag bleek ik wéér gestagneerd te zijn, en had ik een moeilijk gesprek met de diëtist van deze kliniek. Of er soms iets was … Lees verder De verdachte
Ana aan
Zoals ik eerder deze week schreef, heb ik sinds een dag of tien een hervonden vriend. Hij heet Slaap. Ik doe zelfs af en toe een middagdutje, zo blij ben ik om hem weer te zien. Goed slapen doet me natuurlijk enorm deugd, maar het heeft ook een enorm nadeel: ik word nog veel dieper … Lees verder Ana aan
Morgen ben ik (een beetje) beter
We zijn alweer een week verder in 2020. In die week is er vrij veel gebeurd, en lang niet alles leent zich voor de herhaling in mijn gedachten die nodig is om het op een begrijpelijke manier op te schrijven. Dit is dus een update over het verhaal dat zich 't makkelijkste laat vertellen: het … Lees verder Morgen ben ik (een beetje) beter
Teer olifantje
Elephant Daydreaming, Kevin Sloan Oudjaarsdag. Terwijl er hier in de buurt al flink geoefend wordt met knallen, bereid ik me voor op een jaarwisseling in gezelschap van mijn zoemende mr. Flow en het kleine groepje senioren dat niet met verlof is. Om het leed iets te verzachten mocht het thuisfront me vanmiddag bezoeken en ga … Lees verder Teer olifantje
Hybris & Nemesis
Hubris and Nemesis, Kevin Sloan 2015, Clark Gallery Mijn fysieke dieptepunt kan ik met een aantal getallen en veel woorden beschrijven (mijn laagste gewicht en bmi liggen voor de hand, evenals het gevoel dat de dood in mijn lichaam rondliep). Een geestelijk dieptepunt laat zich wat minder makkelijk in die waarden beschrijven. Ook woorden zijn … Lees verder Hybris & Nemesis
Feed me, not the monster
Mijn lijf heeft de boodschap van de voedingsbommen Nutrison (sonde), Calogen aangevuld met hulppakketjes fosfaat, kalium, magnesium, thiamine en B-complex begrepen. De herstelwerkzaamheden zijn begonnen. Eindelijk! Ik kom op het beoogde tempo aan, eerst zelfs wat meer dan moest. Dat is normaal, het menselijk lichaam wil nog weleens gaan hamsteren na grote hongersnood. Lekker grote … Lees verder Feed me, not the monster
Een kwart litertje room
... tegenwoordig ook 100% vegan te krijgen. Toen mijn vader 18 was, was hij allang voltijd aan het werk en ging hij 's avonds naar school. Een druk bestaan waarbij hij - toen een schandere man van ongeveer mijn lengte (1,84m) - continu honger als een paard had. In de pauze van zijn werk ging … Lees verder Een kwart litertje room
Overeind
... en dan OP! 12/12. Eén week sinds ik opgenomen ben. Ik omcirkelde deze datum meteen de eerste dag in het sondeschema van de diëtist, want dan zou ik voor het eerst 2000 kcal krijgen. Voor het eerst in lange tijd zou ik de "dagelijkse behoefte van de gemiddelde vrouw" binnenkrijgen. Die cirkel stond voor … Lees verder Overeind
13,65
BMI @ 10/12/'19 Misschien is een waarschuwing vooraf een goed idee. Voor je verder leest - dit is een "note to self" om me te herinneren aan hoe mijn lijf en leven "leven" voelt met 'n BMI van 13,65 (46,2 kg woog ik gisteren volgens de gegevens van de diëtist). Dit overzicht heeft voor mij … Lees verder 13,65
Diep, dieper… diepst
Quinta da Regaleira - Initiation Well © Jim Solo, https://www.flickr.com/photos/jimsolo/35637501882/ Je vindt nog 'ns wat als je een plaatje zoekt dat symboliseert waar je bent. Een tijdje terug (voor mij lijkt dat momenteel eeuwen terug in een compleet ander leven), schreef ik over het gebrek aan dieptepunt dat deze ziekte lijkt te hebben. Hoe ik … Lees verder Diep, dieper… diepst
Opname – opnaarbeter
Mijn nieuwe strijdveld en wapenarsenaal Dit jaar een erg bijzondere Sinterklaas - 5 december ben ik opgenomen in een somatische kliniek om de nodige kilo's eraan te krijgen. Er is hier stilte, rust en geweldige verpleging. Ik heb vanaf het eerste moment een soort omschakeling gevoeld: dit is de plek waar mijn lichaam gehoord gaat … Lees verder Opname – opnaarbeter
Radiostilte
Vorige week beloofde ik een vervolg op de geplande opname als eerste onderdeel van mijn behandelplan bij Lentis/PsyQ. Het eerste gesprek hierover was precies 2 weken geleden. Ik zou vorige week opgenomen worden. De korte update voor wie geen zin heeft om te lezen: ik zit nog steeds thuis te wachten ik opgenomen word. Afgelopen … Lees verder Radiostilte
Stilte (voor de storm?)
Het is al een tijdje stil hier. Niet omdat er niks gebeurd is - er is eerder te veel gebeurd om voor mezelf op orde te krijgen. Toch 'n poging. Bear with me - lang en mogelijk warriger verhaal dan je normaal van mij gewend bent. 20 oktober begon ik moedig aan mijn beoogde "weg … Lees verder Stilte (voor de storm?)
De muren geslecht
Mijn vorige bericht moet meteen vervolgd worden, want ik heb het er deze week niet bij laten zitten. Ik ben te kwetsbaar om nu niet in het juiste traject met de juiste mensen te zitten. Maar het gaat goedkomen. Sinds vanmiddag heb ik weer meerdere handen vast. Maandag had ik een afspraak bij de huisarts, … Lees verder De muren geslecht
Hokjeszorg
Afscheidskadootje van mijn vertrouwde therapeut, die mij eerder ook het poppetje met het petje gaf. Beoogde vervanger van deze dictator. Er staat minder geschreven op dit blog dan ik had gewild. Er zijn ook minder happen herstel genomen dan ik had moeten nemen. Er zijn geen kilo's bij, zelfs geen grammen. Niks om over op … Lees verder Hokjeszorg
Rock bottom
Met vallen en opstaan eet ik volgens de aanloop-wenlijst (ja zo erg was het, ik kon zelfs geen echte wenlijst aan). Het is hoog tijd voor die "echte" wenlijst, die voorbereidt op de "aankomlijst". Daarmee begint het echte bikwerk. Ik kom inderdaad niet aan nog. Er is zelfs nog weer wat af, tot grote vreugde … Lees verder Rock bottom
Wagen, winnen, worstelen
Whatever works, people. En zoiets blijkt te werken ook. Zo'n beetje. Voor 'n eerste keer niet slecht, misschien. Anyway, een tijdje terug googelde ik 's nachts 'ns wanhopig naar "anorexia recovery plates" (je hoofd gaat nu eenmaal raar doen als je ondervoed en uitgehongerd bent), en vond hierop lijkende blije bemoedigingsbordjes op Pinterest. Misschien iets … Lees verder Wagen, winnen, worstelen
Brandbrief aan mezelf
Het gaat nog niet van harte, het eten volgens de wenlijst, en fysiek voel ik me ronduit miserabel. De weegschaal van de diëtist gaf gisteren weer een pond minder aan. Dat verbaast me niks. Mijn bmi is ondertussen onder de 16, ik moet weer bloed laten prikken en we hebben het over sondevoeding gehad. Dat … Lees verder Brandbrief aan mezelf
Vuurspugen
Dit is pas dag drie en what a struggle it has been... Het zit zo: een eetstoornis ontwikkelt zich van vriend naar werkgever naar dictator. Op het moment dat je je beseft dat je op niveau dictator zit, en je een revolutie in gang zet om de dictator ten val te gaan brengen - door … Lees verder Vuurspugen
Pastamonster
Overwinning 2: wel een hele opscheplepel volkoren pasta Het Nieuwe Eten doe ik stapsgewijs. Omdat het heel slecht ging in de weken hiervoor, heb ik met mijn diëtist een "wenlijst" opgesteld. Die volg ik één week. Dit is nog lang niet wat ik moet gaan eten, het voegt eigenlijk eerder dingen toe aan mijn berg … Lees verder Pastamonster
