Januari vordert al flink en mijn lijf wil nog steeds niet zo meegroeien als gewenst - de 3000kcal, m'n uitgestelde ommetje en verdere bestaan tussen schildertafeltje en bed ten spijt. Afgelopen dinsdag bleek ik wéér gestagneerd te zijn, en had ik een moeilijk gesprek met de diëtist van deze kliniek. Of er soms iets was … Lees verder De verdachte
Categorie: Het proces
Ana aan
Zoals ik eerder deze week schreef, heb ik sinds een dag of tien een hervonden vriend. Hij heet Slaap. Ik doe zelfs af en toe een middagdutje, zo blij ben ik om hem weer te zien. Goed slapen doet me natuurlijk enorm deugd, maar het heeft ook een enorm nadeel: ik word nog veel dieper … Lees verder Ana aan
Morgen ben ik (een beetje) beter
We zijn alweer een week verder in 2020. In die week is er vrij veel gebeurd, en lang niet alles leent zich voor de herhaling in mijn gedachten die nodig is om het op een begrijpelijke manier op te schrijven. Dit is dus een update over het verhaal dat zich 't makkelijkste laat vertellen: het … Lees verder Morgen ben ik (een beetje) beter
Teer olifantje
Elephant Daydreaming, Kevin Sloan Oudjaarsdag. Terwijl er hier in de buurt al flink geoefend wordt met knallen, bereid ik me voor op een jaarwisseling in gezelschap van mijn zoemende mr. Flow en het kleine groepje senioren dat niet met verlof is. Om het leed iets te verzachten mocht het thuisfront me vanmiddag bezoeken en ga … Lees verder Teer olifantje
Hybris & Nemesis
Hubris and Nemesis, Kevin Sloan 2015, Clark Gallery Mijn fysieke dieptepunt kan ik met een aantal getallen en veel woorden beschrijven (mijn laagste gewicht en bmi liggen voor de hand, evenals het gevoel dat de dood in mijn lichaam rondliep). Een geestelijk dieptepunt laat zich wat minder makkelijk in die waarden beschrijven. Ook woorden zijn … Lees verder Hybris & Nemesis
Feed me, not the monster
Mijn lijf heeft de boodschap van de voedingsbommen Nutrison (sonde), Calogen aangevuld met hulppakketjes fosfaat, kalium, magnesium, thiamine en B-complex begrepen. De herstelwerkzaamheden zijn begonnen. Eindelijk! Ik kom op het beoogde tempo aan, eerst zelfs wat meer dan moest. Dat is normaal, het menselijk lichaam wil nog weleens gaan hamsteren na grote hongersnood. Lekker grote … Lees verder Feed me, not the monster
13,65
BMI @ 10/12/'19 Misschien is een waarschuwing vooraf een goed idee. Voor je verder leest - dit is een "note to self" om me te herinneren aan hoe mijn lijf en leven "leven" voelt met 'n BMI van 13,65 (46,2 kg woog ik gisteren volgens de gegevens van de diëtist). Dit overzicht heeft voor mij … Lees verder 13,65
Diep, dieper… diepst
Quinta da Regaleira - Initiation Well © Jim Solo, https://www.flickr.com/photos/jimsolo/35637501882/ Je vindt nog 'ns wat als je een plaatje zoekt dat symboliseert waar je bent. Een tijdje terug (voor mij lijkt dat momenteel eeuwen terug in een compleet ander leven), schreef ik over het gebrek aan dieptepunt dat deze ziekte lijkt te hebben. Hoe ik … Lees verder Diep, dieper… diepst
Opname – opnaarbeter
Mijn nieuwe strijdveld en wapenarsenaal Dit jaar een erg bijzondere Sinterklaas - 5 december ben ik opgenomen in een somatische kliniek om de nodige kilo's eraan te krijgen. Er is hier stilte, rust en geweldige verpleging. Ik heb vanaf het eerste moment een soort omschakeling gevoeld: dit is de plek waar mijn lichaam gehoord gaat … Lees verder Opname – opnaarbeter
Hokjeszorg
Afscheidskadootje van mijn vertrouwde therapeut, die mij eerder ook het poppetje met het petje gaf. Beoogde vervanger van deze dictator. Er staat minder geschreven op dit blog dan ik had gewild. Er zijn ook minder happen herstel genomen dan ik had moeten nemen. Er zijn geen kilo's bij, zelfs geen grammen. Niks om over op … Lees verder Hokjeszorg
bites of recovery 